sft. 1. Ichkilik yoki nasha, qoradori va shu kabilar taʼsirida kayf qilgan, kayfi bor.
Mast odam. Bir mastga tegma, bir — jinniga. — Maqol
Tantiboyvachcha anchagina mast boʻlib, ogʻziga kelganini valdirashga boshladi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Hozirgina kulib turgan mast Komil birdan hoʻngrab yigʻlab yubordi-da, tili gapga kelmay gʻoʻldiradi. — H. Gʻulom, Mashʼal
2. Jins jihatidan uygʻongan; kuyikkan.
Devsifat kishi., mast boʻlgan tuyaday, ogʻiz koʻpirtib kelar edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona t. o.
3. koʻchma Qattiq taʼsirlanib, zavqlanib kayf qilgan, nashʼaga choʻmgan.
Yigit shiftga qarab yotganicha, shirin orzularga mast boʻldi. — I. Rahim, Chin muhabbat
U qoʻshiq kuyladi yor shaʼniga mast, Shoʻxchan sheʼrlar aytdi sevgi nomidan. — A. Oripov