от 1. Ёз билан қиш ўртасидаги фасл,
Кеч куз. Кузга яқин.
Шу орада яшаркан Бир бадавлат — бой хўроз, Роҳат умр кўраркан Куз-у қиш-у баҳор, ёз. З. Диёр.
Дераза олдидаги тол новдасидаги япроқлар куз шамолига бардош беролмай, узилиб, ерга тушарди. — С. Кароматов, Олтин қум
2. кўчма Даврнинг, масалан, киши ҳаётининг, умрнинг охирги дамлари.
Кимдир шошилиб жавоб қайтарди: — Бу гал унинг [душманнинг] кузи келади. — Н. Сафаров, Комиссар Қорабоев
Ахир ёшимиз кетяпти, умр баҳоримиз ўтиб, кузимиз яқинлашиб келяпти, Ҳаётхон! — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча