Qidiruv

ot 1. Otning ikki oldingi oyogʻiga (erkin yurishga imkon bermaslik uchun) solinadigan boʻgʻov, zanjir.

2. Oyoq, qoʻl, boʻyinga solib, qulflab, band qilib qoʻyiladigan, temir halqalardan ishlangan maxsus moslama.

Nabi Farhodning qoʻl-oyogʻiga bogʻlangan oddiy kishanni ochdi va boʻgʻovli kishanlardan birini olib, uning buti va boʻyniga urdi. — S. Ayniy, Qullar

Soldat kalitni berdi. Boyagi erkak mahbuslarning qoʻllaridagi kishanlarni ochdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

3. koʻchma Umuman, erkin harakatga yoʻl qoʻymaydigan narsa, toʻsiq, gʻov.

Ammo Sohib qori bilan Bozorovlar unga kishan boʻlmasalar bas edi! — I. Rahim, Chin muhabbat

U vaqtda ot, sigir tushunmaslik oyogʻimga kishan boʻlgan ekan. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Zeb-u ziynat, oʻyin-kulgiga oʻrgangan xotin uchun bola oyoqning kishani boʻlib tuyulardi. — S. Ahmad, Qadrdon dalalar

sft. ayn. Kishanband.

Kishanli oyoqlarini bir tarafga osiltirib olgan temirchi Rajab polvonning belidan quchoqladi. — Sh. Toshmatov, Erk qushi

fl. 1. (q. Kishan urmoq, kishan solmoq kishan 1, 2).

Otni kishanlamoq.

Buni koʻrgan Sodiqjon yonidagi ayollarga shivirladi: — Aqldan ozibdi, olib ketinglar, ayting, kishanlab qoʻyishsin — K. Yashin, Hamza

2. koʻchma. Erkin yurish-turishdan, harakatdan mahrum qilib qoʻymoq.

shaytonga dars beraman, degan mulla Saʼdullani mot qilib, oʻzini har tomon tashlayotgan xotinbozning oyoq-qoʻlini kishanlab, bir umr birga yashashga majbur qilish niyatida farzandlarini beshtaga yetkazdi. — Mushtum

Vaqtni kishanlashga hamon men ojiz. — Zulfiya

fl. Kishanlamoq feʼlining majhul nisbati.

fl. Kishanlamoq feʼlining orttirma nisbati.

ot Zanjir, kishan.

Bir gunohkorni yoki gunohkor sanalgan bir kishini tutib keltiradilar, uni qamab, oyogʻiga eshkil-kishan yoki kunda uradilar. — S. Ayniy, Jallodlar