oʻksiz

sft. 1. Ota-onasiz, yetim.

Oʻksiz bolalar.

2. Biror yordam beradigan kishisi yoʻq; himoyasiz, baxtsiz, bechora, oʻksik.

[Mahkam:] Bu qanday zoʻravonlik! Qoʻl-oyogʻimizda kishan! Oʻksiz ona! Baxtsiz Iqboloy. Mirshabdan kaltak yedi-ya! — N. Safarov, Uygʻonish

3. Gʻam va hasratni ifodalaydigan; gʻamgin.

Umidsizlik, oʻksiz ruh uni [Mashhadiyni] bir zum ham tark etmaydi. — Oybek, Navoiy

1. jetim

2. jalgʻız baslı, baxıtsız, biyshara

3. uwayımlı, hásiretli