sft. 1. Tez harakat qiladigan; chaqqon, tez.
Ildam yigit. Qoʻli sust kosibdan oyogʻi ildam gadoy yaxshi. — Maqol
Karim chittak — kichkina, lekin harakatlari chaqqon va ildam boʻlganidan, yoshlikda shunday laqabi bor edi, hozir kimsan — Mirzakarimboy. Oybek, — Tanlangan asarlar
Roʻparadagi koʻrkam uylardan yaxshi kiyingan, ranglari toza, sergʻayrat va ildam ayollar qoʻllarida idishlari bilan qozon boshiga qatnab turibdilar. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Navkar minar ildam otni. — Gulnorpari
2. rvsh. Chaqqon va tez harakat bilan.
Fazliddin otni ildam chiqarib, daraxtga bogʻladi. Oybek, — Tanlangan asarlar
[Salim-boyvachcha] Ichki choʻntagidan qogʻozga oʻralgan zaharni olib, titroq qoʻllari bilan oshga sepdi va qoshiq bilan ildam aralashtirdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Ildam, ildam qadam tashlanglar! — J. Sharipov, Xorazm
3. und. s. Chaqqon, tez harakatga undashni bildiradi.
Qani, ildamroq, xoʻjayin kutyapti — S. Karomatov, Oltin qum