от 1. дин. Шариат қонунига, диний ақидаларга хилоф иш, хатти-ҳаракат.
Домла ғулдираган овоз билан пўписа қилди: — Худонинг қудратига шак келтирманг. Гуноҳингизни орттирасиз. Сизнинг ҳамма қилмишингиз гуноҳ. — П. Турсун, Ўқитувчи
Каломи шарифда ёзилишича, йиғи-сиғи олло таолонинг иродасига қарши бориш билан баробар гуноҳдир. — К. Яшин, Ҳамза
2. Одоб-ахлоқ доирасига сиғмайдиган иш, ножўя хатти-ҳаракат; жиноят; айб.
— Нима гуноҳ қилибди шу гўдак? — деб ўйлади Нормат. — И. Раҳим, Чин муҳаббат
Бир бечорага туҳмат қилишса-ю, била туриб, кўра туриб, жим ўтирсам, гуноҳ бўлмайдими? — М.Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Отабеклар нега қомалдилар, қандай гуноҳлари бор экан? А. — Қодирий, Ўтган кунлар
— Шошманг, дада, — Гулнор унинг сўзини кесиб қичқирди. — Нега Ёʻлчига жазо берасиз, унда ҳеч гуноҳ ёʻқ. — Ойбек, Танланган асарлар
- Гуноҳидан ўтмоқ ёки гуноҳини кечирмоқ Гуноҳ ёки айб иш қилган кишини кечирмоқ, афв этмоқ. Холхўжага йигит бўлганинг эсингдан чиқдими? Ҳукумат гуноҳингдан ўтди-я. — С. Аҳмад, ҲукмБеш йиллик ўзгаришдан сўнг домла мударрис Абдураҳмоннинг эски гуноҳларини кечирган эди. — А.Қодирий, Меҳробдан чаён
- Гуноҳини ювмоқ Ўзини оқлаб, айб, гуноҳ, камчиликлардан фориғ бўлмоқ. — Худо насиб қилса, ҳажга кетиб, гуноҳларимни ўша ёқда ювиб келаман, деб ният қилди отам, — деди Ҳожи хола. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
- Гуноҳга ботмоқ Гуноҳ, айб иш қилмоқ; гуноҳкор бўлмоқ. Бир маҳал қотиллар кўлларида замбил билан яна пайдо бўлишди. Худди кўллари тегса, ҳаром бўлиб, ўзлари гуноҳга ботадигандек, жирканиб туриб, жасадларни замбилларга солишди. — К. Яшин, Ҳамза
- Гуноҳи азим Катта гуноҳ, айб. Умар полвон ўйланиб қолди, анчадан кейин тилга кирди: — Қуръон — табаррук китоб, уни хор қилиш — гуноҳи азим. — К. Яшин, Ҳамза