1. Белгининг кучли даражасини қайд этади, кучайтирув билдиради (одатда салбий белгиларга нисбатан қўлланади).
Ғирт аҳмоқ. Ғирт саводсиз. Ғирт маст. Ғирт нодон. Ғирт хом.
Биттаси Аввалбек бўлса, у — ғирт пиёниста М. М. — Дўст, Лолазор
Ғирт омиман, бизга ўқиш қайда — Ойбек, Нур қидириб
2. Отлар билан ва айрим даражаланмайдиган сўзлар билан қўлланиб, шу сўз англатган нарса, ҳолатнинг шахс ёки предметга тўлалигича, бутунлай дахлдорлиги, оидлиги маъносини билдиради; бутунлай, турган-битгани.
Ғирт туҳмат. Ғирт расмиятчилик.
Исириқ тутатишни хурофот дейишнинг ўзи ғирт хурофот экан. — Фан ва турмуш
Хафа бўлманг-у, почча, аммо ғирт афанди экансиз. — А. Кўчимов, Ҳалқа
Илгари бу жойлар ғирт тўқайзор, одам ёʻқ эди. — Ўзбекистон қўриқлари
Умид учинчи синфга ўтганида, адаси ҳам тўсатдан ўлиб қолди у ғирт етим бўлиб қолди. — Мирмуҳсин, Умид