gʻirch

ayn. Gʻirt II. Gʻirch etmoq.

[Nodirjon] Hafsala bilan qoʻl qoʻyib, arizani ikki buklab ushlab, oʻrnidan turgan edi, eshik gʻirch etib ochilib, Roziqvoy kirdi. — A. Muhiddin, Chap choʻntak