Қидирув

тақл. с. 1. Томоққа бирор нарса тиқилганда, бўғилганда, нафас олиш қийин бўлганда ҳосил бўладиган товушни билдиради.

Бемор ўқтин-ўқтин ғиқ этган товуш чиқарди.

2. айн. Ғийт.

Эшик ғиқ этиб очилди. Машина ғиқ этиб тўхтади.

Бирор овоз чиқармасдан, гапсиз-SESSİZCE

фл. Ғиқ-ғиқетган товуш чиқармоқ.

Шамол кескин гувуллар, қари қайрағочлар ҳазин ғиқиллар эди. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар

Ташқарида мотоциклнинг ғиқиллаб тўхтагани, сўнгра кимнингдир югуриб келаётгани эшитилди. — Х. Тўхтабоев, Фелетондан сўнг

фл. Ғиқилламоқ феълининг орттирма нисбати.

фл. Ғиқилламоқ феълининг биргалик нисбати.

сфт. 1. Бўғилиб, хириллаб қолган, хирилдоқ, аниқ-тиниқ эмас, ноаниқ (овоз ҳақида).

-Ёқмайди! — деди Анзират аламнок, бўғиқ овозда. — Н. Қиличев, Қуюн

— Ўзи нима дейди, сўрадингми? — Абдусамад амакининг овози бўғиқ чиқди. — М. Мансуров, Ёмби

Яна боядек бўғиқ кулги овози эшитилди. — С. Кароматов, Олтин қум

2. Бўғов солиб тўсилган, бирор нарса билан бўғилган.

Кейин, бир вақт ҳушимга келдим. Оғзим бўғиқ. Қалин нарсага ўралган-ман. — Ойбек, Танланган асарлар

3. Бўғиб, буриб, сиқиб қўйилган; тор.

Ёқаси бўғиқ кўйлак.

Катак кўйлаги, почаси бўғиқ кўк сатин шалвари озода ва ўзига ярашган. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар

4. Ҳавоси нам ва бузуқ, эркин нафас олиб бўлмайдиган.

Давраларнинг бўғиқ ҳаво-сини жирканмай шимирадилар. — Ғ. Ғулом, Ёдгор

Биз оздан кейин Амударё томондан эсган салқин шабада бўғиқ ҳавони тарқатиб юборади. — Ж. Шарипов, Хоразм

5. кўчма Эркин яшаб, ишлаб бўлмайдиган; сиқиқ, зиқ, танг.

Хўжайин айтганча, узилмаган гул бўлмаса ҳам, руҳи, қалби бу чиркин бўғиқ муҳитда сўнмаган, тўзмаган кўринади. — Ойбек, Танланган асарлар

6. Унча очиқ бўлмаган, хира (ранг, тус ҳақида).

Бўғиқ ранг. Ранги бўғиқ чит.