сфт. 1. Шаръий талаб ва қоидаларга амал қилмовчи, динга, худога ишонмовчи; даҳрий.
Динсизга мусулмонлар орасида ўрин ёʻқ. — К. Яшин, Ҳамза
2. Диндан қайтган; кофир, шаккок.
Бу динсиз ғойибдан хабар беришни даъво қилиб, ўзини худога шерик қилибди-да! — С. Айний, Эсдаликлар