diyonatsiz

sft. 1. Insofi yoʻq, vijdonsiz, shafqatsiz.

Yonimga kelma, insofsiz, diyonatsiz. — Hamza, Boy ila xizmatchi

2. Din qonun-qoidalariga rioya qilmaydigan; betavfiq.

Diyonatsiz odam,

Shoshmay tur, senlarga bir jazo berayki, boshqa senga oʻxshagan diyonatsizlarga ham ibrat boʻlsin. — Hamza, Maysaraning ishi

a dishonest, impious, profane, ungodly, careless

1. hújdansız, insapsız, insabı joq

2. dinsiz

1. unehrlich, ungewissenhaft, pflichtvergessen

2. gottlos

русскийнедобросовестныйанглийскийundevout, impious, insincereфранцузскийpeu consciencieux; peu scrupuleuxарабскийقَلِيلُ الذِّمَّةِ، لَا تَقْوَى لَهُ