сфт. 1. Ҳусни одатдагидан ортиқ; гўзал; кўркам.
Чиройли қиз.
Чолнинг келини чиройли, оппоқ, кўзга яқин жувон эди. — Ёшлик
Шаҳарда шундай чиройли қизлар бор — кўрсанг, оғзинг очилади. — Ёшлик
2. Кўриниши, ташқи қиёфаси кўзга ёқимли кўринадиган.
Энг чиройли қуш деганда, ҳамманинг кўз ўнгига оққуш келиши табиий. — Газетадан
Биласизми, дунёда чиройли нарсалар шундай кўпки! Ўрмон, капалак, тонг, ўтлоқ, тун — А. Мухтор, Давр менинг тақдиримда
3. Манзараси кўзга ёқимли; кўркам.
Фарғонадан ёʻлга чиққан енгил машина чиройли асфалт ёʻлда учиб борарди. — Мирмуҳсин, Умид
— Марказ чиройли бўлиб кетди-а, одам суюнади, — деди Чарос мамнун жилмайиб. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол
4. Яхши; ўринли; манзур.
Чиройли гап. Чиройли тўй.
Чиройли маърузага маҳлиё бўлиб, руҳиятимда сусткашлик бошланди. — Х. Тўхтабоев, Йиллар ва ёʻллар
Минг афсуски, ҳозир тўйларда ўйин-кулги, чиройли анъаналар санъатини намойиш қилиш эмас, исрофгарчиликлар меъёридан ошиб кетади. — Мирмуҳсин, Умид
Ҳар бир ота-она орзиқиб кўрган фарзандига чиройли ва мазмундор исм қўйишга ҳаракат қилади. — Газетадан
5. рвш. Ёқимли, жозибали, батартиб; ўрнига қўйиб.
Чиройли гапирмоқ. Чиройли қадам ташламоқ. Чиройли кийинмоқ.
— Вой, шунақами? — Офтоб ўспиринга қараб, чиройли жилмайди. — М. Мансуров, Ёмби
Бирор ишни пухта ва чиройли қилган одамни тангри дўст тутади. — Фан ва турмуш