Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 6 словарях
sft. 1. Epchillik bilan harakat qiladigan; chapdast.
Burgut — ancha yirik, chaqqon va kuchli qush. — Fan va turmush
Qoʻshnisining chaqqon qizini koʻz ostiga olib qoʻygan edi. — Yoshlik
2. rvsh. Tez, epchillik bilan.
U chaqqon kiyina boshladi. — Yoshlik
Qizil chuvaklari bilan yumshoq bosib, chaqqon yelib xizmat qilmasa, oʻzini qayoqqa qoʻyishni bilmay qoladi. A. — Muxtor, Davr mening taqdirimda
- Bozori chaqqon
- Oyoq-qoʻli (yoki qoʻl-oyogʻi) chaqqon Juda chaqqon; epchil. Oq xalatli yumaloq oshpazning oyoq-qoʻli chaqqon. — Sharq yulduziOq sochli gapga chechan desam, qoʻl-oyogʻi ham chaqqongina bir kishi ekan. — X. Toʻxtaboyev, Shirin qovunlar mamlakati
- Tili chaqqon Yuz-xotir qilmasdan shartta gapiradigan; shartaki. Zumradning qoʻli ham, tili ham chaqqon edi. — S. Siyoyev, Otliq ayol