фл. 1. Бировнинг буйруғига, топшириғига итоат қилмоқ; ёʻл-ёʻриғига юрмоқ.
Кўпчиликка бўйсунмоқ.Начора, отанинг ҳукми вожиб, унинг иродасига бўйсунмай иложинг ёʻқ. — С. Сиёев, Отлиқ аёл
Табиатнинг ҳеч кимга бўйсунмайдиган, бировдан сўраб ҳам ўтирмайдиган ўз қонунлари бор. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол
2. Тан бермоқ, рози бўлмоқ, кўнмоқ.
Тақдирга бўйсунмоқ.
— Раис ўз сўзларида шундай ноўрин, ноҳақ гапларни айтдиларки, бунга индамай қўя бериш ноҳақликка бўй-суниш бўлар эди, — деди Элмурод. — П. Турсун, Ўқитувчи
Зотан, фотиҳа ўқилгандан сўнг, тақдирга бўйсунишдан бошқа чора қоладими — суриштиришнинг бирон фойдаси бўладими? — Ойбек, Танланган асарлар
3. кўчма Тобе, қаратилган, ёʻналтирилган бўлмоқ, хизмат қилмоқ.
Бутун иш пах-тани ўз вақтида йиғиб-териб олиш вазифаларига бўйсуниши керак.
Гапнинг бошқа бўлакларга бўйсунмай, эргашмай, ўзаро мослашиб келган бўлаклари бош бўлак дейилади. — Ўзбек тили дарслиги
4. Қарамоғида, раҳбарлиги остида бўлмоқ; итоат қилмоқ.
Қуйи давлат идоралари юқори идораларга бўйсунади.
У ўзига бўй-сунган командирларга вазифани содда, равшан тушунтирди. — Ойбек, Қуёш қораймас
Ахир, у бевосита юқорига бўйсунади. — Э. Самандаров, Дарёсини ёʻқотган қирғоқ