Qidiruv

ot 1. Obyektiv borliq haqidagi yoki muayyan (ilmiy, madaniy, maʼrifiy, maʼnaviy, harbiy va boshqalar) sohalarga oid ilmiy, amaliy maʼlumotlar, tushunchalar majmui; ilm.

Til bilimi. Yer bilimi. Huquq bilimi. Bilim baxt keltirar. — Maqol

Bilim — oltindan qimmat, qilichdan kes-kir, zambarakdan kuchli. — Gazetadan

Chinakam xayol genial bilim talab qiladi. — S. Karomatov, Oltin qum

Bizdan talab qilinadigan narsa butun kuch va harbiy bilimni ishga solish. — N. Safarov

Shu [gazeta va jurnallar oʻqish] bilan dunyoviy bilimlarga boʻlgan tashnaliklarini qondirar, olamdagi gaplardan xabar topar edi, — K. Yashin, Hamza

2. Oʻqimishlilik darajasi, maʼlumot, qobiliyat (eruditsiya).

Uning bilimi zoʻr. Bilimim yetishmaydi. Bilagi zoʻr birni yiqar, bilimi zoʻr mingni yiqar. — Maqol

Bu mansabga u halol mehnati, bilimi, el ishiga sadoqati tufayli erishdi. — Gazetadan

Menga qolsa, institutga eshik qolib, teshikdan kirmagani maʼqul Uz bilimi bilan kirsin. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

Yodgor uning otini bilolmay qolgan boʻlsa ham, bilimiga tan bergan, uzoq vaqtgacha qizning gaplarini, chiroyli chehrasini unutolmay yurgan edi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

sft. 1. ayn. Bilimdon 1.

Bilimli oʻzar, bilimsiz toʻzar. Maqol.

Ustoz bilimli, shogird ilmli. — Maqol

Oltin yerda qolsa ham, bilimli yoʻlda qolmas — Maqol

Azizaning nazarida, har tomonlama mukammal, odobli, bilimli yigit shu edi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

2. Oʻz kasbining ustasi, mohiri, tajribakor.

Ziroat ilmiga olim, bilimli dehqonsan. Habibiy.

Bilimli, koʻzli dehqonlarni koʻrdik. — Habibiy

sft. 1. Bilimlarni mukammal egallagan; katta ilmga, maʼlumotga ega boʻlgan; bilagʻon, oʻqimishli; bilimli.

Bilimdon odam,

Nodon zarbof toʻnda ham nodon, Bilimdon chirik choponda ham bilimdon. — Qanotli soʻzlar

U — bilimdon va mehribon ustoz, murabbiy, sirdosh doʻst, kuyinchak va mehnatkash inson. — Yoshlik

Aqlli, bilimdon kishi suvi moʻl daryodek shovqin-suronsiz umr kechiradi. — R. Rahmon, Mehr koʻzda

2. Katta ish tajribasiga ega; oʻz ishini, sohasini yaxshi biladigan; omilkor, bilarmon.

Bilimdon ishchi.

Uni [Xadichani] qishloq ayollarining eng oʻktami, bilimdoni deb maqtashar edi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

sft. kam qoʻll. ayn. Bilimli.

— Xoʻp boʻlmasa, — deb temirchini yetti yil oʻqitib, ilmdor, bilimdor qilgan ekan. — Luqmoni Hakim

— Sizni ilmdor, bilimdor qilishlikka toqatim kamroq, — debdi. — Luqmoni Hakim

1. Aniq bir predmet sohada inson bilimlarini aks ettiradigan va bilimlar bazasida saqlanadigan axborot turi.inglizchaknowledgeruschaзнания

2. Shu turdagi obyektlarning barcha joriy (oraliq) holatlari toʻplami va obyektning bir tavsifidan boshqa tavsifga oʻtish usullari. Bilimlarga ichki tushuna olish, tuzilmalashganlik, bogʻlanganlik, faollik xosdir. Boshqacha aytganda, “bilimlar = dalillar + eʼtiqod + qoidalar”.

Bilimle ilgili, bilime dayanan, ilmi.ILMIY