фл. 1. Бирор нарса билан бекитмоқ, ўрамоқ ёки ўраб қўймоқ.
Кумушбиби онаси билан бувисининг уйдан чиқишлари
бошини сандалнинг кўрпасига буркаб, ётиб олди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
Ҳар доим юзини рўмоли билан буркаб юрадиган Адолат ҳозир ҳеч кимдан тортинмай, дадил борар эди. — С. Зуннунова, Олов
2. Бирор очиқ жойини қолдирмай, батамом ўраб, қоплаб олмоқ.
Ҳавони булут буркади. Ҳамма ёқни чанг буркаб олди.
Кеча ёға бошлаган қор ҳадемай атрофни оппоқ чойшабга буркаган эди. — С. Зуннунова, Олов
3. кўчма Тўлдирмоқ, қопламоқ.
Ўлкамизни боғларга, бўстонларга, гулзорларга буркай-лик.
Тоғ этакларидаги жилғаларда баҳор суви тошиб, водийни яшил либосга бур-кади. — С. Кароматов, Бир томчи қон
Бағишладинг меҳр-у муҳаббат Ва умримни бурка-динг нурга. — Р. Бобожон, Танланма
Турмушни қувноқ, хушчақчақ қилишимиз керак, гул-райҳонларга буркашимиз керак. — Р. Файзий, Чўлга баҳор келди
- Шон-шуҳратга буркамоқ Донг таратмоқ, машҳур бўлмоқ; шарафламоқ. Зиёев улуғ ғалабага муносиб ҳисса қўшиб, ўзини шон-шуҳратга буркади. — Назармат, Жўрлар баланд сайрайди