sft. 1. Tartibga solinmagan yoki tushmagan, ayqash-uyqash; tartibsiz holdagi.
Betartib xoʻjalik.
Koʻra etagidagi devor ustiga betartib shox yoygan qora tol zulmat qoʻynida xayoliy sharpalarni eslatadi. — H. Gʻulom, Mashʼal
Ayol kiyim-kechaklar betartib sochilgan xona oʻrtasida gangigandek soʻppayib turardi. — Yoshlik
2. Tartib-intizomga rioya qilmaydigan; tartibni buzuvchi; qonun-qoidaga boʻysunmagan yoki boʻysundirilmagan, tartibi yoʻq; poyma-poy.
Betartib gap. Betartib bola. Juda ham betartib boʻlib ketyapsan.