от 1. Чақалоқларни ётқизиб овутиладиган ёки ухлатиладиган, арғимчоқдек ёки бешикдек тебратиладиган мослама.
Ойим эса беланчакка уланган ипни ҳар замон-ҳар замон силкиб-силкиб қўяди. — М. Хидир, Қирғоқлар
Четан девор ортидаги қўрғонча айвонида ёшгина жувон беланчак тебратиб, қўшиқ айтарди. — С. Аҳмад, Ҳукм
2. кўчма Дунёга келиш учун сабаб бўлувчи, вояга, камолга етказувчи; аллаловчи нарса ҳақида.
Бахт беланчаги. Замин беланчаги.
Кетмасин бошимиздан асло бахт беланчаги. — А. Орипов
Сенга алла айтди кекса самовот, Эгилиб заминнинг беланчагига. — Э. Воҳидов
Ҳалигина ширин уйқунинг беланчагида аллаланилаётган жангчилар дув кўтарилди, гўё сокин ўрмонда ногаҳон ўқ узилди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар