сфт. 1. Куч-қувватга эга; куч-қувватини ёʻқотмаган, тетик.
Бардам чол. Бардам бўлмоқ.
Уйқуси бутунлай тарқаб кетгач, Иаҳмад] ўзини жуда тетик ва бардам сезди. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат
Даданг Шерали қалай, бардамми? — Ойдин, Ҳикоялар
Вақт хуфтондан ўтгандан кейинумурзоқ ота ўзини анча бардам ҳис эта бошлади. — Д. Нурий, Осмон устуни
2. Куч-қувват, ғайрат, тетикликдан дарак берувчи; ғайрат, тетиклик билан.
Бардам юриш. Бардам қадам.
Ота залворли таёғи-ни қорга ниқтаб босиб, бардам қадам ташларди. — С. Анорбоев, Оқсой
Мастура бардам қадам ташлаб, операция залининг эшигини ўзи очиб кириб кетди. — А. Қаҳҳор
3. Ишончга тўла, шижоатли; сергак, ҳушёр.
Доимо умидим бардам бўлса ҳам, Баъзан васвасалар босар дилимни. — Ф. Ғулом
Унинг ютуқ ва зафарларга чорловчи бардам овози жаранглаб эшитиларди. — Газетадан
Темир ёʻлнинг баҳодир посбонлари — стрелкачилар ўз постларида бардам турадилар. — Газетадан
- Бардаммисиз? Сўрашиш, ҳол-аҳвол сўраш шакли. -Бардаммисиз, отахон? — деди Муса. — П. Турсун, ЎқитувчиХўш, бардаммисиз, Шарипова. — П. Турсун, Ўқитувчи