ruhan
руҳанruhan
1. Ruhiy jihatdan; ruhiy.
Ruhan ezildi, butun vujudi bilan unsiz yigʻladi. — T. Ashurov, Oq ot
Xavotir va hayajondan ruhan qattiq charchagan Adolatning koʻzi ilindi. — S. Zunnunova, Olov
Odam tabiatga yaqinlashib, uni teran his qilgani sari, oʻzini ruhan bardam sezadi. — Gazetadan
2. Xayolan, fikran.
[Yoʻlchi] Koʻkrakdan oqqan qonga belanib yotsa ham, u fikran, ruhan jangda — kurashda edi. — Oybek, Tanlangan asarlar
RUHAN
1. Ruhiy jihatdan.RUHEN
2. Xayolan, fikran
ruhan
adv morally
RUHAN
ruwxıy jaqtan.
Ruhan
ruschaдуховно, душевноinglizchaspiritually, heartfullyfransuzchamentalement, spirituellement, psychologiquementarabchaرُوحَانِيًّا, مَعْنَوِيًّا, نَفْسِيًّا, عَقْلِيًّا