tiniqmoq

fl. 1. Charchoq, ezilish va shu kabilardan xoli boʻlib, bardam, tetik holatli boʻlmoq.

Uxla, uxla, safaring uzoq, tiniqib ol, oʻgʻlim. — Oybek, Bolalik

Ana shundan keyin bolalarning aqllarigina emas, tanlari ham sekin-sekin tiniqib bordi. M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

2. Tiniqlashmoq (toʻgʻri va koʻchma maʼnoda).

Oʻsha-oʻsha Latofat. Sira oʻzgarmabdi. Tiniqib, xiyol toʻlishibdi. — S. Karomatov, Hijron

Fransiya, Angliya xotinlari oʻn birgacha uxlashadi, shunda yuzlari yaxshi chiroyli boʻladi, tiniqadi — Mirmuhsin, Umid

3. kam qoʻll. ayn. Tinmoq, tinimoq.

Ariqchalarning bittasida oppoq sut, bittasida tiniqqan suv bittasida sharob oqmoqda. — Fitrat, Qiyomat

1. tınıgıw, dem alıw

2. tınıqlanıw

3. tınıw