фл.
1.
Ранг-туси, сифатини ёʻқотмоқ, эскирмоқ; ўнгмоқ.
Айниган эски гимнастёркаси ҳам сувга чайқалгандай жиққа ҳўл. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар
2.
Асл белги-хусусиятини, софлигини ёʻқотмоқ (нав, насл ва шу кабилар ҳақида).
Илгариги қизилуруғ, босволди қовунлар ёʻқ. Ҳаммаси айниган. Насл айнимасин десанг, ҳар уч йилда қўчқорни алмаштир. — С. Аҳмад, Юлдуз
3.
Соф (одатий) ҳолати ёмон томонга ўзгармоқ.
Ҳаво айниди.
Замона айниди. — К. Яшин, Ҳамза
4.
Истеъмолга яроқсиз бўлмоқ; бузилмоқ (егулик-ичкиликлар ҳақида).
— Ёʻқ, — деди онаси, — чой айниб қолади, келишгандан кейин дамларсан — Ойдин, Ўзидан кўрсин
Турсунбой ота, эчкининг гўшти айниб қолмасдан, хотинига мушкулкушод ўқитгани эшон аяни уйига чақирганди. — С. Аҳмад, Ҳукм
5.
Тўғри фикрлаш, сўзлаш қобилиятини ёʻқотмоқ, шу жиҳатдан аҳволи оғирлашмоқ.
Беморнинг аҳволи дуруст эди, лекин кечга бориб айниди.
Бу айниган чолни олиб бориб, зиндонга солинглар. — Юсуф ва Аҳмад
6.
Хулқ-атвори, одоб-ахлоқи жиҳатидан ёмонлашмоқ, ёмон томонга ўзгармоқ; бузилмоқ.
[Музаффар Дадавойга:] Вақтида жуда хурсанд бўлганмиз! Сиз билан фахрланганмиз. Аммо кейинги йилларда айниб қолдингиз, димоғингиз кўтарилиб кетди, кўзингизни ёғ босди. — Уйғун, Навбаҳор
7.
Одоб-ахлоқ чегарасидан чиқиб кетмоқ, одоб-ахлоқ чегарасидан ташқари гапларни гапира бошламоқ.
Буни қаранг, ёмғирда қолган мушукнинг ҳиди келади! — Айнима, айнима! — деди ёʻғон бир товуш.— Ёмғирда қолган мушукни ҳидлаб кўрганмисан?А. — Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
8.
Фикрини, ниятини ўзгартирмоқ, ниятидан, сўзидан қайтмоқ.
— Ўртоқ командир танкист бўлар эмишлар,— деди Тожихон кулиб — Учувчи бўлишдан айнибдилар. — А. Қаҳҳор, Йиллар
Арслонқул баъзи оғайниларини қидирмоқчи бўлди, лекин яна айниди. — Ойбек, Навоий
Ҳожи хола пулни кўрди-ю, яна айниб қолмасин деб, қўлидан юлиб олди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.
9.
Алоқани узмоқ, кечмоқ.
Биздан айниб, бошқа ишга ўтиб кетди. Мижозлар айниб, келмай қўйишди.
