Қидирув

йилнома, солнома, воқеанома. Тарихий воқеаларни йилма-йил хронологик изчилликда баён этувчи асар. Йилномалар автори йилномачи, солномачи, муаррих терминлари билан ифодаланади. Йилнома ўз тарихи нуқтайи назаридан жуда ҳам қадимий бўлиб, Ғарб ва Шарқ мамлакатларида ўзига хос тарихга, анъаналарга эгадир. Йилномалар ўз характерига кўра икки хил бўлади: 1. Тарихий воқеалар ҳамда тарихий шахслар ҳаёти, бирор халқ тарихи, унинг келиб чиқиши ва шажараси ҳақидаги йилномалар. Масалан, Рашидиддиннинг «Жомеут-таворих», автори номаълум «Таворихи гузида — Нусратнома», Шарафиддин Али Яздийнинг «Зафарнома», Абулғозий Баҳодирхоннинг «Шажараи тарокима», «Шажараи турк», Мунис ва Огаҳийларнинг «Фирдавсул-иқбол» каби асарлари. Бундай йилномалар конкрет тарихий воқеалар билан бирга у ёки бу характердаги афсона, ривоят каби халқ орасида кенг тарқалган материалларни ҳам қамраб олади. Шунинг учун бундай йилномалар фолклорчилар, адабиёт тарихчилари учун нодир манба ҳисобланади. 2. Эски ҳисобдаги йил, уларнинг номланиши, келиш тартиби ва ҳар йилнинг ўзига хос хусусиятларини кўрсатиб берувчи йилномалар. Масалан, А. М. Шербак нашрга тайёрлаган, ХИВ—ХВ асрларга мансуб, автори номаълум «Йилнома» (Ежегодник, 1971, «Письменные памятники Востока», М., изд-во «Наука», 1974, стр. 171—189) ва шарқшунос Н. Н. Пантусов нашрга тайёрлаган «Бахтли ва бахциз йиллар

ҳайвон ва ўсимликнинг ер қатламидаги қолдиқлари ёки улар ҳаёт фаолиятининг чўкинди жинслардаги тарихий тасвири. Эволюциянинг бевосита далили ҳисобланади ва филогенез ҳамда кўпгина эволюцион тараққиёт ёʻлларининг ўзаро муносабатларини тиклашга имкон беради., Қазилма организмлар йилномаси, палеонтологик йилнома