Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 1 словарях
ot 1. Ichiga niqtab biror narsa (masalan, paxta) tiqilgan; doʻppaygan (qop, xalta va shu kabilar).
Jaʼfar ipak fabrika-si tomon ketayotganda, portfeli ozgʻin boʻladi, qaytayotganda, tiqmachoq boʻlib keladi. — Mushtum
2. ayn. Tiqmachoqday.
Usmonali aka uning [Omontoyning] quyib qoʻygandek tiqmachoq gavdasiga ikki qulogʻiga yetay deb turgan moʻyloviga qaradi. — S. Ahmad, Choʻl shamollari
U oriqqina boʻlsa ham, qoʻli, boldirlari tiqmachoq — A. Muxtor, Davr mening taqdirimda