tiqmachoq

ot 1. Ichiga niqtab biror narsa (masalan, paxta) tiqilgan; doʻppaygan (qop, xalta va shu kabilar).

Jaʼfar ipak fabrika-si tomon ketayotganda, portfeli ozgʻin boʻladi, qaytayotganda, tiqmachoq boʻlib keladi. — Mushtum

2. ayn. Tiqmachoqday.

Usmonali aka uning [Omontoyning] quyib qoʻygandek tiqmachoq gavdasiga ikki qulogʻiga yetay deb turgan moʻyloviga qaradi. — S. Ahmad, Choʻl shamollari

U oriqqina boʻlsa ham, qoʻli, boldirlari tiqmachoq — A. Muxtor, Davr mening taqdirimda

1. nıǵızlap, tığılǵan (qap, qalta hám t.b.)

2. q. tiqmachoqday.