По запросу «qazuvchi» — результатов: 43
ot 1. Qazimoq fl. sfdsh.
Ariq qazuvchi yoshlar
2. Qazish ishlarini bajaruvchi shaxs, mutaxassis.
qishloqning etagidagi, qazuvchilar manzil qurgan bu pastak togʻ Muzloq togʻ deb atalardi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
v dig, excavate
QAZI ' otning toʻshi va peshnopi', ' shunday goʻngg-ni yoʻgʻon ichakka solib tayyorlanadigan maqsulot'. Kechki norin uchun katta qozonda yogli q a z i pishadi (Oybek). Bu ot qadimgi turkiy tilda qazï tarzida talaffuz qilingan (Devon, III, 243); keyinchalik oʻzbek tilida a unlisi ä unlisiga almashgan, ï unlisining qattiqlik belgisi yoʻqolgan: qazï > qäzi. Bu soʻz dastlab ' qorin goʻshtining kindik atrofidagi yogʻli qismi' maʼnosini anglatgan, hozirgi maʼnosi ana shu maʼnodan oʻsib chiqqan
Otning toʻsh va peshnop goʻshti; shunday goʻshtdan otning yoʻgʻon ichagiga tiqib tayyorlangan oziq-ovqat mahsuloti
Yangi qazi. Bir yillik sur qazi
Oʻn yetti otning eti, moyi, qazisi degandek, ikki yuz sakson pud oralarida tosh beradi — A. Qodiriy, Obid ketmon
Kechki norinuchun katta qozonda yogʻli qazi pishadi. Ikkinchi qozonda qoʻy etidan shoʻrva qaynaydi — Oybek, Tanlangan asarlar
fl. 1. Yerni kovlab, oʻyib, biror narsa tayyorlamoq.
Ariq qazimoq. Okop qazimoq. Quduq qazimoq. Birovga choh qazisang, oʻzing yiqilasan. — Maqol
Zarang yerlarni loʻm bilan urib, shunday qaziydiki, hamma hayron qoladi. — Oydin, Oltin uzukka olmos koʻz
Xalqimiz katta-katta kanallar qazib, daryolarni boʻgʻdi. — Mushtum
2. Yerosti boyliklarini kovlab chiqarmoq, olmoq.
Koʻmir qazimoq. Ruda qazimoq.
Siz darrov shu oltinlarni qazib olib, kuningizga yarating. — Ertaklar
[a.]
taqdirрусскийсудьбаанглийскийfate
Nekü kelsä tapla kör edgü esiz, boyun ber qazaqa köni tut ayïz Yaxshimi, yomonmi, nimaiki boshingga tushsa, rozi boʻl, taqdirga tan ber, rost soʻzli boʻl – Мирись [со всем], что бы ни случилось–хорошее или плохое, при беде сгибай шею, [но] речь держи правдивой –Be reconciled [with all], whatever happens, good or bad, in case of trouble, bend your neck, [but] keep the truthful
уголь; koʻmir qazuvchi углекоп.
1) yerkov, yer qazuvchi; qora ishlami bajaradigan odam 2) ekskavator
['dıgə] 1) qazuvchi (kovlovchi); yerkov, yer kovlovchi (qazuvchi) 2) ekskavator
1) ko'mir qazuvchi ishchi; shaxtyor 2) ko'mir tashiydigan kema; colliery ['kɔljəri] toshko'mir koni
kanalchi s. t. Kanal qurilishida ishlovchi; kanal qazuvchi. Kanalchilar, tanish kolxozchilar Jumaqul otani kulib qarshi oldilar. Sh. Sulaymon, Ota oʻgʻil
yiqitmoq, ag'anatmoq, kesib yiqitmoq; hew one's way o'ziga yo'l ochmoq; hew down kiesmoq, kesib tashlamoq; hewer 1) kon qazuvchi ishchi; 2) daraxt kesuvchi; 3) tosh o'yuv
Zolim xonning buyrugʻidan qoʻrqqan yigitni oʻlimdan qutqarish uchun, oqila qiz oʻzining zukkoligi va jasoratini ishga soladi. U otga minib, xalqni zolim amaldor
ariq qazishda normani bajarmagan qishloq (ovul) qazuvchilardan olinadigan pul soligʻi
mirob, qazuvchilar boshligʻi
anhor, ariqlarni tozalashda ishtirok qiluvchi shaxs
