fl. 1. ayn. Qashimoq.
Hamroqul bekka qarab va qoʻlini toʻni ichiga olib, qornini qirtillatib qashlay boshladi. — M. Joʻraboyev, M. B. martabasi.
Ziyoxonov Toʻlaganga qarab, taqir boshini qashladi. — A. Muxtor, Chinor
2. Qashlagʻich bilan tozalamoq.
Qashlagʻich oldim-da, qora qashqani u yoq-bu yogʻini qashlab chiqdim. — A. Qodiriy, Uloqda
3. koʻchma kam qoʻll. Aldab-suldab, silab-siypab, biror ishga koʻndirmoq.
[Mastura:] Axir siz qiziqsiz! Besh kun sabr qiling, kuyov-puyovga chiqsin, bir oy-yarim oy oʻtsin, undan keyin asta-asta qashlab, ishga solaylik-da. — Hamza, Paranji sirlari
Men senga yomonlikni koʻzlasam, orqangni qashlab gapirar edim. — I. Rahim, Ixlos
4. koʻchma Shilib, yulib-yulqib olmoq.
Yaxshi bilan oʻrtoq boʻlsang, yaxshi yoʻlga boshlaydi, Yomon bilan oʻrtoq boʻlsang, bor-yoʻgʻingni qashlaydi. — Maqol