olm.
1.
soʻr. olm.
Umuman, shaxs haqida (ismi, ish-amali va boshqalar nuqtai nazardan) soʻroqni bildiradi.
— Kim keldi? — Sobir. — Meni kim soʻradi? — Direktor.
— Mening bu yerda ekanligimni kim aytdi? — dedi Sidiqjon birpas jimlikdan soʻng. — Oʻzingiz soʻroqlab bildingizmi? Kimdan soʻradingiz? — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
— Xoʻp, yangi ochiladigan maktablarda kim oʻqiydi? — dedi boy. — Musulmon bolalari. — Oybek, Tanlangan asarlar
— Siz oʻzingiz kimsiz? — Oʻgʻlingiz Nizomiddinning doʻstlaridanman. — Mirmuhsin, Meʼmor
— Yuvgʻuchi kerak boʻlsa, kadxudoning uyiga bor. Kiming oʻlgan? — dedi choyxonachi qalandarga. — S. Siyoyev, Yorugʻlik
2.
Ismi, ish-vazifasi va boshqalar jihatdan aniq boʻlmagan shaxsni bildiradi.
Shuning uchunmi, koʻksi zardobga toʻlib, dardini kimga aytishini bilmay qolgan kezlarida, Avaz Mutribni sogʻinadi, unga koʻngil yoradi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik
3.
Nisbiy olmosh vazifasida ergash gapni bosh gapga bogʻlash uchun xizmat qiladi.
Kimning bilagida kuchi boʻlsa, kim ishning havosini olsa, oʻsha zarbdor boʻlaveradi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
4.
Qator kelgan bir necha gaplar boshida qoʻllanib, biri, baʼzisi degan maʼnoni bildiradi.
Ularning bari jarohatlangan: kimi boshini ushlaydi, kimi belini koʻtara olmaydi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Aksarining ust-boshi yupun kimlarda poxol tiqilgan eski kalish, kimlarda jagʻi yirtiq kavush, lekin ular shod. — Oybek, Tanlangan asarlar
