ot 1. Boshqarishda, biron-bir ishni bajarishda va shu kabilarda ixtiyor, erk.
-Yakshanba kuni toʻyi, — dedi u birkesarlik qilib. — Qizning izmi otada. — I. Rahim, Chin muhabbat
Qurilishda men boshliqman, Boʻriyev. Mablagʻ ham, odamlar ham, jumladan, siz ham mening izmimdasiz. — A. Muxtor, Tugʻilish
Hoji bobo doʻkonning izmini menga topshirib, ichkariga kirib ketdi. — Gʻ. Gʻulom, Shum bola
2. esk. Amr, farmon; ijozat, ruxsat.
-Janoblari ham keldilar, — ellikboshi oʻtirgan joyidan eʼlon qildi va mirzoning izmini kutdi. — Sh. Toshmatov, Erk qushi
- Izm bermoq Ijozat yoki ruxsat bermoq. Xiyol qoʻzgʻalmoqchi edi, Dadashev izm bermadi. — I. Rahim, Taqdir
- Izmiga solmoq Oʻz yoʻliga yurgizib, oʻziga boʻysundirmoq. Mexanizatorlar mashinalarni oʻz izmiga solib, paxtadan yuqori hosil olmoqdalar. — Gazetadan