sft. 1. Oʻzgalarga yordam, sarf va xizmatini ayamaydigan, mard; koʻngli va qoʻli ochiq.
Boy va tanti kuyov xarajatlarning yirik va maydaligini surishtirmay, choʻntaklaridan dasta-dasta pul chiqarar edi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar
Bu tanti yigit oʻz oʻrtogʻi Nizomiddinning zindonda yotishiga aslo yoʻl qoʻymaydi, deb hisoblardi u. — Mirmuhsin, Meʼmor
Tanti, lekin bizga emas Ziyofatlarini yegan odamlar unga Tanti ot qoʻyishgan. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. Aldam-qaldam, gʻirromligi yoʻq, oʻzaro munosabat, bellashuv va shu kabilarda halol.
Azim tajang qimorboz edi, shuning uchun ham har bir qimorboz singari mard, tanti. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Tanti boʻlib urushaylik, deb Arza beklarga koʻrsatdi. — Gulixiromon
3. koʻchma Saxiy, halol.
Mana qator-qator karvon kelar Goʻzal Fargʻonaning tanti yeridan. — Nazarmat, Joʻrlar baland sayraydi
Oʻktam ham Oʻsarjonga qarab, salmoqlanib dedi: — Xullas kalom, mehnatni ayamanglar, ana unda bu joy xiyla tanti boʻladi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar