Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 1 словарях
ot 1. harb. Harbiy yurish yoki mashqlar chogʻida asosiy kuchlar ortidan soqchilik qilib boruvchi maxsus qism.
2. harb. Jang paytida turli tashqi zarbalardan saqlanish maqsadida tizza va tirsaklarga kiyiladigan metall qalqoncha.
3. shv. Biror kimsadan yoki biror yerdan tarqagan; avlod, zot.
Avazoʻgʻlon qirq yigitning ogʻasi. Botirlarning Avaz oltin soqasi. — Ergash Jumanbulbul oʻgʻli