fl. 1. Qadamoq feʼlining oʻzlik va majhul nisbati.
Bu yil urugʻ barvaqt qadaldi. Koʻkrakka qadalgan qator ordenlar.
Hammaning koʻzi qora charm qoplangan eshikka qadalgan. — A. Muhiddin, Chap choʻntak
2. Koʻzini tikmoq; tikilmoq.
Sochlarini yoyib, oʻqday qadaldi — K. Yashin, Hamza
Chol oʻgʻliga qadalib olgandi — Sharq yulduzi
Valijon billur toshlar orasidan qaynab chiqayotgan tiniq suvga qadalib, xiyol jim qoldi. — O. Yoqubov, Larza
3. Yurmoqturmoq Kabi baʼzi soʻzlar bilan qoʻllanib, qimirlamay shu soʻzlar anglatgan holatda boʻlish maʼnosini bildiradi.
bu yerda qolgan kishilar stullarga mixlab qoʻyilganday qadalib oʻtirishlaridan shaxsiy ishlari koʻriladigan kishilar edi. — I. Rahim, Ixlos
majhul kishi yuzini oydinga berib, xaroba uy ostida qadalib turganlikdan uning kim ekanligini tanish oson edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Bemor bir ozdan soʻng choy soʻradi. Keyin yana qadalib yotaverdi. — Yu. Shomansur, Qora marvarid