fl. 1. Kuchli ovoz chiqarmoq (yigʻi ovozi haqida); hoʻngramoq.
Kutilmaganda Rixsi xolaning koʻngli yumshadi-yu, oʻkirib yigʻlab yubordi. — P. Qodirov, Qora koʻzlar
2. Baqirmoq, boʻkirmoq (inson va baʼzi yirik hayvonlar tovushi haqida).
Hokim xalqqa ming alpozda oʻkirib, hammani haqorat qilib uyiga qaytdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Ogʻir yukli tuyalar boʻyinlarini osmonga koʻtarib oʻkirardi. — Sh. Toshmatov, Erk qushi
Jadal kelayotgan katta ayiq juda xunuk oʻkirardi. — Gazetadan
3. koʻchma Qattiq ovoz chiqarmoq (jonsiz narsalar haqida).
Tashqarida shamol hamon oʻkirar. — M. Jabborov, Sevinch yoshlari
Oʻkirib toʻxtadi soʻnggi zambarak, Jahannam xudosi qah-qahdan tindi. — Gʻ, Gʻulom