sft. 1. Ish-harakat uchun qulayligi yoʻq; qulaylik bermaydigan, qoʻl kelmaydigan; oʻngʻaysiz.
Noqulay kreslo.
Bektemir noqulay yerda uzala tushib yotar va tinmasdan otar edi. — Oybek, Quyosh qoraymas
2. Muvofiq kelmaydigan, nomuvofiq.
Noqulay payt.
Bahorda ob-havo noqulay kelishiga qaramasdan, bu zvenodagi kishilarning fidokorona mehnati natijasida paxtadan yana moʻl hosil yetishtirildi. — N. Safarov, Qurbonali
3. Kishini oʻngʻaysiz ahvolga soladigan, xijolat qiladigan; xijolatli.
Bu gapni unga siz ayting, menga noqulay.