Ютиш учун мош каби юмалоқ ёки ёсмиқ каби ялпоқ қилиб тайёрланган дори; таблетка.HAP
Қидирув
«ҳаб» бўйича 261 та натижа
Филтр
Луғат мақолалари
261 та · 1-саҳифа / 14н custody, arrest
[a.]
ўзбекчахабаш, зангирусчаэфиопинглизчаethiopian
Аžун меŋзи болдï ҳабаš қïртïšï Olam zangi tusiga kirdi – Лик мира стал подобен коже эфиопа – The world became like the skin of an ethiopian
СУВ ПУФАКЧАСИSu kabarcığı.
1. Bir olay, bir olgu ve bir konu üzerine edinilen bilgi, salık.ХАБАР
2. İletişim, basın ve yayın organlarıyla verilen bilgi.
от 1. поет. Дўст, севикли.
Ҳабибим банд этар кўнглимни. Табибим панд этар доим. Билолмасман, бу савдода, На суду на зарар бўлғай. — Э. Воҳидов
2. Ҳабиб (эркаклар исми).
Sevilen, sevgili.ҲАБИБ, СЕВИКЛИ
1. Kötü, alçak, adi, soysuz (kimse).ЁМОН, ПАСТКАШ
2. (Bazı hastalıklar veya urlar için) Aşırı derecede ağır hastalıklara veya kanserli urlara verilen sıfat, kötücül.ҲАЛОКАТЛИ, ЁМОН (касаллик)
н /'hæbɪt/ 1. одат, кўникма (кўпинча беихтиёр) ⏩ А ҳабит ис усуаллй сометҳинг тҳат ис доне бй оне персон. А кустом ис сометҳинг тҳат ис доне бй а гроуп, коммунитй ор натион
2. одат қилиш; мунтазам бажариш
от 1. Ҳабашистон (Эфиопия) ҳамда Африканинг шарқий-шимолидаги бир неча маҳаллий халқ ва қабилаларнинг умумий номи.
2. Шу халқ, қабилаларга мансуб.
Ҳабаш аёл.
адж русчаискусный, умелый, ловкийўзбекчамоҳир, эпчил, уста
м pl русчаодеждаўзбекчакийим, либос
Ҳабибий (тахаллуси; асл исми Зокиржон Холмуҳаммад ўғли) (1890—1980) — Ўзбекистон халқ шоири (1974). Ўзбекистонда хизмат кўрсатган маданият ходими (1970).
н /'hæbɪtæt/ ўсимлик ёки ҳайвоннинг ватани, келиб чиқиш жойи
ви русчажитьўзбекчаяшамоқ
hə'bıtʃueı фр.
канда қилмай келиб турадиган одам
Haberli, bilgili.ХАБАРДОР
м русчажительўзбекчааҳоли, яшовчи
адж usual, regular, normal, addicted, persistent, ongoing
Антонимлари: unusual, occasional