ot 1. din. Oldindan belgilab qoʻyilgan, peshonaga bitilgan koʻrgilik; yozmish, qismat.
Qora taqdir. Shum taqdir.
Nima qilardik, bandasining qoʻlidan nima kelardi, taqdir. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
— U ham emas, bu ham emas, — dedi [Kumush], — hammasi xudoning taqdiri! A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar.
2. Kelgusi hayot; kelajak, istiqbol.
Avval Adolat oʻz taqdiridan boshqa hech narsani oʻylay olmasdi. Endi boʻlsa u yolgʻiz oʻz taqdirini emas, oʻziga oʻxshagan yuzlab xotin-qizlarning taqdirini oʻylaydi. — S. Zunnunova, Gulxan
3. Kelgusi natija, uning nima boʻlishi, qanday ekani.
Hosilning taqdiri ana shu zovurlarni har yili, hech boʻlmaganda, yil ora tozalab turishga bogʻliq. — Gazetadan
Georgiy Sinyavskiy otasi tuzgan loyihaning taqdiri nima boʻlishini bilib berishni iltimos qilibdi. — Oʻzbekiston qoʻriqlari
- Taqdir boʻlib Taqdir yuz berib, nasib etib, peshonada yozilgan boʻlib. Layloning otasi ham, onasi ham menga oʻrganib qolishdi taqdir boʻlib, Layloning singlisi Masturaga uylandim. — M. Qoriyev, Oydin kechalar
- Taqdir qilmoq (yoki etmoq) 1. Nasib qilmoq, buyurmoq. Xudo taqdir qilgan boʻlsa, bu hunarni ham topamiz, — dedi eshon. — S. Ayniy, DoxundaOsh oʻxshagan edi. Birinchi oshamdayoq, Mahmud Nigor oyimni taqdir etdi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
- Taqdirga tan bermoq 2. Umuman koʻnikmoq; chidamoq. Toʻxta xola oʻzini bosib, koʻz yoshlarini yutib, taqdirga tan berib tura qoldi. — I. Rahim, Chin muhabbatHasratdan, yigʻidan zerikkan fuqaro taqdirga tan bergisi kelmaydi. — H. Shams, Oqpadar