Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 6 словарях
ot 1. Odam yoki jonivorning urugʻ yoki tuxumida boʻladigan, maʼlum sharoitda rivojlanib, bolaga aylanadigan, oʻz rivojlanishining boshlangʻich bosqichidagi aʼzo; embrion.
Odamning pushti. Tovuqning pushti.
2. Kimsa yoki oilaning oʻzidan avvalgi avlodi yoki keyingi avlodi, avlod-ajdod; nasl.
— Mening erim toʻplagan mol-dunyosi ikki pushtga yetadi, — dedi Kumush. — T. Jalolov, Oltin qafas
- Pushti kamar 1. Otalik urugʻi, sperma; Mening pushti kamarim bu, suyukli oʻgʻlim, Nuriydiydam vasli uchun tangriga shukur. — A. Oripov, Yillar armoni
- Pushti kuyish Biror kasallik natijasida bola koʻrmaydigan boʻlib qolish.
- Yetti pusht Yetti avlod va ajdod. Yetti pushtim oʻtmagan otda, Bu aslida emas katta gʻam. — Sharq yulduziBolangdan aylanay, unday qilmang. Sulaymonning qargʻishi yetti pushtimga yetadi, aylanay. — A. Koʻchimov, HalqaMirbadalbek, hushyor boʻling, mening qonim yetti pushtingizga sachraydi! — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
- Pushti panoh (toʻgʻrisi pushtu panoh) Doʻstim bor, dushmanim bor, mahalla-koʻy, guzarim bor, qarigan chogʻimda kenjaginamning xotini menga pushti panoh, qoʻl-oyoq boʻlarmikin, degan edim. — Gʻ. Gʻulom, Tanlangan asarlarSuyangan togʻlari, pushti panohlari eshoni Sudurni boshlab kelishdi. — Sh. Xolmirzayev, Qil koʻprik
- Pushti koʻtarmaslik Yoqtirmaslik, toqat qilolmaslik. Oyisi etagidan tutgan boladek yuradiganlarni pushtim koʻtarmaydi. — O. Muxtor, Ayollar mamlakati va saltanati