pushta

ot 1. q.x. Yonma-yon joʻyaklar orasidagi, odatda qator qilib ekin ekiladigan uzun yer boʻlagi, ekin palak otishi uchun qoldirilgan boʻsh joy.

Qovun pushtasi.

Bir-ikki qadam yurgandan keyin esa, birdan pomidor pushtasida kundaday gʻoʻdayib turgan eriga bir qaradi-yu, yurishiniyam, yurmasliginiyam bilmay qoldi. — A. Koʻchimov, Halqa

Qiz qoshiqday qora tuflisining uchi bilan egat pushtasini shibbaladi. — S. Nurov, Maysalarni ayoz urmaydi

2. Ikki tok qatori orasidagi yoki ish-kom oʻrtasidagi boʻsh joy.

Bogʻda sakkiz uzun ishkom, hammasining poyalari yaxshi ishlangan, pushtalari chopilgan. — Oybek, Tanlangan asarlar

грядка, верх грядки

n bed (in garden), seedbed