Поиск

ot 1. Oʻrta Sharq, Markaziy Osiyo mamlakatlarida Madrasa taʼlimini olgan shaxs.

Madrasani tugatgach, oshiqlar yor vasliga oshiqqandek, mulla Abdurahmon ham oʻz shahriga yelib-yugurib yetdi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

2. Din arbobi, ulamo.

Mullaning aytganini qil, qilganini qilma. — Maqol

Choʻrilikni mullalar senga qildilar taqrir [qaror]. — Hamza

Buxoro shahrida Mirarab madrasasining miyon saroyida koʻp mullalar toʻplanishib, madrasaning vaqfi toʻgʻrisida gapirishmoqda edilar. — S. Ayniy, Qullar

3. s. t. esk. Maʼlumotli, oʻqimishli kishi.

Aytaylik, mening xizmatkorim mulla boʻldi-yu, omi boʻldi — menga bari bir emasmi? — K. Yashin, Hamza

— Ha, mulla, charchamasdan, siqilmasdan yuribsanmi? Muncha ozib ketibsan? — dedi qori [Elmurodga]. — P. Tursun, Oʻqituvchi

4. Hurmat yuzasidan murojaatda, gaplashganda, kishining ismiga qoʻshib aytiladi.

— Dunyoning ishi shunaqa ekan, mulla Ali! — deb uni yupatib qoʻydi [Otabek]. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Loaqal bir kaft tuproq tashlasangiz-chi, mulla yigit! — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

n узбекскийmullaрусскиймулла

ot 1. s. t. Oʻzidan katta, oʻqimishli kishilarga murojaat formasi.

Mavlonov oʻtirishi bilan Haydarboy shoshilib, bir choynak choy bilan piyola keltirib, uning oldiga qoʻydi-da: — Xush kelibsiz, mullaka! — dedi mulozamat qilib. — P. Tursun, Oʻqituvchi

2. shv. Kelinning qaynagʻasi va oʻzidan katta qaynisi.

sft. Mulla koʻrinishiga ora boʻlgan, mullalarga oʻxshagan.

Gumashta Muhammad Rasul qirq yoshga yetib qolgan mutavoze, mullanamo kishi edi. — Oybek, Tanlangan asarlar

ot ayn. Mulla jiring.

ot 1. Madrasa talabasi.

Bu boy tiriklik chogʻida vaqf unumlarini mudarris va mullavachchalarga oʻz qoʻli bilan berib yurar edi. — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari

2. Mullalarning, ulamolarning bolasi, farzandi.

погов. дешевый — не без изъяна, а дорогой — не без изюминки, ≈ дешево, да гнило; дорого, да мило.

погов. мулла (священник) читает — что знает, ткач ткёт — как умеет, кто что знает, тем и хлеб добывает, кто во что горазд, ≈ кто как знает, так и тачает, ≈ всяк мастер на свой лад.

посл.наст. когда ты рядом с учителем (с учёным), постарайся держать язык за зубами, а когда около тебя мастер, не смей мастерить (что-л.).

посл. если ты земледелец — паши землю под зябь, если ты ученый — повторяй.

Когда в селе не осталось людей, козла стали величать муллой Норкузи.

— Gijinglagan yigitlar turganda, shu qizni sekretar qilib yuboraman deb oʻtiribdi! Qishloqda odam qolmasa, echkining oti mulla Norqoʻzi boʻladi. — Посылают мне секретарем какую-то девчонку, когда у нас здоровых мужиков в полном соку хоть пруд пруди! Еще так-сяк, если б в кишлаке людей не было, — на нет и суда нет, и козла муллой назовешь! — А. Қаҳҳор, Синчалак.

ot 1. Diniy maktab muallimi.

Sayfulla machitga borib, domullasidan saboq olib keldi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Domullasan, ilmingdan sadagʻa, yaxshilab oʻqitgin endi behroq. — Erali va Sherali

2. Madrasani bitirgan mulla kishi.

Xon mulla Niyoz domullaga qaradi Domulla Niyoz Anvar tarafidan duoga qoʻl ochdi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

3. etn. Duoxonlik, issiq-sovuq qilish bilan shugʻullanuvchi shaxs.

[Yusufbek hoji Oʻzbek oyimning] Doimo issiq-sovuqchi domulla, xoʻjalarnikida bosh ogʻritib yurishini ham bilar edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

4. s. t. Urta va oliy maktab oʻqituvchisi; ilmiy rahbar, ustoz.

Qudrat uni Olga Petrovna bilan tanishtirib: — Mana sizga domulla, shu kishida oʻqiysiz, — dedi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Ibrohimov domullasi Ivan Petrovichning urugʻchilik sovxoziga kelganini eshitishi bilanoq, butun materiallarini olib joʻnadi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

ot 1. s. t. Savodi toʻliq chiqmagan kishi.

— Siz chalamullasiz, Gʻaybarov! — dedi Haykal Gʻaniyevich. M. — M. Doʻst, Galatepaga qaytish

2. sft. Oʻz sohasini yaxshi egallamagan, bilmaydigan; bilimsiz.

[Professor:] Murdani koʻrsa, labiga uchuq toshadigan chalamulla vrachlarni koʻrgani koʻzim yoʻq! — Oʻ. Hoshimov, Nur borki, soya bor