от 1. Жисмоний қийноқ; азоб, оғриқ.
Комил калтак аламидан ҳўнг-ҳўнг йиғлаётган боладан яна сўради. — Ҳ. Ғулом, Машъал
2. Руҳий азоб, изтироб.
Ҳижрон алами. Жудолик алами. Алам чекмоқ (тортмоқ).
Биз у вақтлар севги нима, севиш, севилиш нима — буларнинг дард ва алами, завқ ва шавқи нималигини ҳам билмас эдик. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
3. Қасд, ўч, қасос.
Мунча серпичинг бўлиб кетибсиз. Менда шамингиз борми! Шуҳрат, — Шинелли йиллар
4. Ғазаб, нафрат; заҳр.
- Алам қилди Эрининг бош қоронғи бўл, эвида бўл-да дегани унга жуда алам қилди, хўрлиги келди, ўпкаси тўлди. — А. Қаҳҳор, Анор
- Аламини олмоқ 1. Қасд, ўч олмоқ. — Мени ташлаб кетганингиз аламини Зайнабдан олмасам, кимдан олай, — деди кулиб Кумуш. — А. Қодирий, Ўтган кунларБалки аламини ишдан олгандир? — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
- Исанинг аламини Мусадан олмоқ Бировдан етган ранж, озор қасдини бошқа, айбсиз одамдан олмоқ.
- Аламдан тарқамоқ (ёки чиқмоқ) 2. Қасдини, ўчини олмоқ. [Собирахон:] Йиғладим. ўтириб хат ёздим. Бу билан ҳам аламдан чиқмай, хатни кўтариб, Комила холамнинг олдиларига арзга бордим. — А. Қаҳҳор, ХотинларМингбоши тек ётмаган эди, қизининг аламини чиқариб олиш учун баҳона изларди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунчаСиз қўй демаганингизда, оғзи-бурнини дабдала қилиб, бир аламдан чиқай деган эдим. — П. Турсун, Ўқитувчи
- Аламини ичига ютмоқ Ғазабини сиртга чиқармаслик, билдирмаслик. аламини ичига ютиб, ҳаловат истайди. — Газетадан