alamli

sft. 1. Alami bor, ogʻriq-azobli.

Alamli va yarali koʻngillardan roʻy-rost otilib, havoni yangratgan haqiqat ovozi uning butun vujudini titratdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. Alam-ogʻriqdan, azobdan yuzaga kelgan.

Yoʻq, bu odamning ruhini yengillatadigan yigʻi emas, yurakdan oqqan qondek alamli, achchiq ikki tomchi edi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

Alamli koʻzlar.

-Kechir demoqchisiz, — dedi Inobat mayin, alamli ohang bilan. — X. Toʻxtaboyev, Felyetondan soʻng

1. горестный, печальный

2. страдающий (от боли, обиды и т.п.), исстрадавшийся

3. обидный, огорчающий

4. жалобный, возбуждающий жалость

a sorrowful, sad, tormented, suffering

azaplı, dártli

ärgerlich, betrüblich

ruschaгорестный, печальный, обидныйinglizchasorrowful, sad, mournful, offencive, vexing, wistful grievousfransuzchaaigu, vif, triste, affligeant, opprimé, persécutéarabchaحَامِلُ الْأَلَمِ, مُتَأَلِّمٌ, مُصَابٌ