Поиск

birovni ranjitmoq.

ranjitil Ranjitmoq feʼlining majhul nisbati.

ranjittir Ranjitmoq feʼlining orttirma nisbati.

1. xafa qilmoq, haqorat qilmoq; ranjitmoq; 2. buzmoq, rioya etmaslik 1. обижать; оскорблять; 2. нарушать

xafa qilmoq, ranjitmoq; dilini og'ritmoq; be (yoki feel) aggrieve [əʼgri:v] (odat. pass)d ranjimoq, xafa bo'lmoq

1. yarador qilmoq, jarohatlamoq; 2. og'ritmoq; ranjitmoq, xafa qilmoq | 1. ранить; 2. причинять боль; задеть, уколоть

/gri:v/ v 1 [I] grieve (for sb) qayg'urmoq; g'am-g'ussa chekmoq (asosan sevgan kishisining o'limi sababli) 2 [T] xafa qilmoq, ranjitmoq

1. n [in'sʌlt] haqoratlash, tahqirlash; xafa qilish 2. v [ın'sʌlt] so'kmoq, haqorat qilmoq, tahqir etmoq, xo'rlik keltirmoq, qattiq ranjitmoq

1) xafa qilmoq, ko'nglini ranjitmoq, dilini og'ritmoq, dilini siyoh qilmoq; 2) (qo'rquvni) yengmoq; 3) (tanani, badanni) o'ldirmoq, sezmaydigan (karaxt) qilib qo'ymoq

1. bezovta qilmoq (bo‘lmoq), tinchini (oromini) buzmoq; 2. ozor bermoq, ranjitmoq, qiynamoq, og‘ritmoq 1. беспокоить(ся), волноваться), расстраивать(ся); 2. беспокоить, п

1)tushirmoq; 2)ranjitmoq; 3) yuzini yerga qaratmoq; og'ir ahvolda tashlab ketmoq; 4) yerga urmoq; tushirib yubormoq; obro'siga putur yetkazmoq; 5) tex. bo'shatmoq; 6)aral

ranjitmoq, xafa qilmoq– огорчить, опечалить– offend. Sözün söksä yalŋuq ačïtsa tilin – Kishi so‘kib gapirsa va tili bilan ranjitsa – Когда человек ругает словами и огорча

ogʻritmoq, ranjitmoq, alam bermoq – причинять боль – cause to hurt. Tüpi yel turur söz köŋül ayrïttur – Soʻz boʻronli izgʻirin kabidir, dilni (teshib oʻtib) zirqiratadi –

1) soya, ko'lanka 2) nohaq gapdan (ishdan) yetgan ozor, ranj- alam, xafagarchilik; to take umbrage xafa bo'lmoq; to give umbrage xafa qilmoq, ko'nglini ranjitmoq, dilini

[ə'fend] 11) xafaqilmoq, haqorat qilmoq, ranjitmoq 2) qonunni buzmoq; offender 1) jinoyatchi, jinoyat qiluvchi; first offend birinchi marta sudlanayotgan jinoyatchi; juve

o'kintirmoq, o'ksitmoq, xafa qilmoq, ranjitmoq, alam qildirmoq, alam qiladigan ish qilmoq; to be vexed g'azablanmoq; vexation [vek'seıʃ(ə)n] 1) o'kinish, achinish, ranj,

izo esk. kt. Azoblash, ranjitish; ozor, alam. Zolimlardan koʻrding izo, Boʻlmay maqsad ishi bajo. Tohir va Zuhra Mushtumzoʻrlik omboriga gʻalla berilmas, Uning igʻvo, izo

og'riq, dard; alam, g'am, ranj, qayg'u; to register pain og'riq sezmoq; to be in pain biror kasalga yo'liqmoq (uchramoq, duchor bo'lmoq); to give one pain so'zl. kimnidir

ozor Kimsaga yetgan, yetkazilgan jismoniy yoki ruhiy azob, jabr. Zumrad erining bugungi ozorini oʻylab, koʻngli ogʻridi va jahl bilan teskari oʻgirilib, toʻshakni boshiga

ayil Egarning usti bilan otning qornidan aylantirib bogʻlanadigan toʻqali qayish. Ayilni tortib qoʻymoq. Hech kim horigan otlarining ayilini boʻshatmadi, quroliniyam qoʻl