Қидирув

бо'м-бо'ш, ичи бо'ш, бо'ш, пуч пустой

1. илдизсиз; 2. ко'ch. asossiz, tagi puch 1. без корней; 2. перен. беспочвенный

[ı'неıн] бо'ш, бекор, банд эмас; , бема'ни, мазмунсиз, пуч; аҳмоқона, бема'ни

асоссиз, далилсиз, асосланмаган, ноўрин, таги пуч необоснованный, беспочвенный

['ка:сл] 1) қаср; кастлес ин тҳе аир хомхаёл; пуч хаёл, ко'кнори хаёл; 2) шахм. рух

[,инсəб›стжнʃ(ə)л] нореал, ҳақиқатда ё'қ, хаёлий; етарлича асосланмаган, асоссиз, таги пуч, бо'ш

ноўрин Ўринли эмас, ножўя, чакки; бемаврид. Ноўрин гап. Етарли асосга эга бўлмаган; асоссиз, пуч. Ноўрин даъво. Ноўрин талаб.

оппа-очиқ с. куч. кам қўлл. айн. Очиқ очиқдан-очиқ. Бек Лаълининг қўйнини шу вақтгача пуч ёнғоққа тўлдириб келаётганини оппа-очиқ айтди-қўйди. Ҳ. Ғулом,

сафсатабозлик Маънисиз гаплар айтиш, таги пуч, асоссиз даъво қилиш, ёлғон-яшиқ назариялар тўқиш. Қуруқ гап сотиш, валдираш, вайсаш. Беҳуда сафсатабозлик била

мазмунсизлик, ма'носизлик, тутуриқсизлик; ваку оф минд мазмунсизлик, ма'носизлик, тутуриқсизлик; вакуоус ['вæкжуəс] ичи бо'ш, ҳеч нарсаси ё'қ, бо'ш, қуруқ, пуч; вак

[ı›л(ж)у:ʒ(ə)н] иллюзия, алданиш, хом (пуч) хаёл; иллусиве, иллусорй [ı›л(ж)у:с(ə)рı] кишини алдайдиган, янглиштирадиган, чалғитадиган, ишониб бўлмайдиган, ал

иллюзия флс. Сезгиларнинг номукаммаллиги, алданиши натижасида борлиқни, воқеликни нотўғри идрок қилиш; ҳақиқий бўлмаган, ўхшаб кўринган нарса-ҳодисани тўғри д

1. вовсе, совсем; нисколько, совершенно, абсолютно; 2. никогда, отнюдь; nomardlarga aslo egma boʻyningni, puch yongʻoqqa toʻldiradi qoʻyningni посл. перед негодяями никог

туриш-турмуш Шахснинг ҳаёт тарзи, аҳволи. У [Сиддиқжон] Шарофатнинг қўйнини пуч ёнғоққа тўлғазмаслиги, туриш-турмушини кўрсатиш керак экани тўғрисида ўй

1. а 1) ялқов, дангаса; бекорчи 2) ишламаётган; ишсиз, бекор; станд идл не ишламаслик (завод ҳақида) 3) бефойда, беҳуда, пуч, натижасиз 2. в 1) дангасалик (ялқовл

орех; yeryongʻoq земляной орех, арахис; yongʻoq o‘zini bog‘ aylar, soyasini tog‘ aylar погов. ирон. орешина считает себя садом, а свою тень – горой; ◊ bir qop yongʻoq иро

кўкнори айн. Кўкнор. Саид Жалолхон, унинг бир қадоққа яқин кўкнориси борлиги маълум эди, шу кўкнорини излаб, уйга кирди. А. Қаҳҳор, Башорат Кўкнор ичувчи банги.

сун эск. кам қўлл. Тутмоқ; узатмоқ. — Агар ёʻқ деганингизда, бошингиздан қуйиб юборар эдим, — деди новчадан келган бир йигит унга [паҳлавонга] май косасини сунар эка

1) бо'ш о'рин (лавозим, вазифа ҳақида) 2) фойдаланилмаётган жой 3) бо'ш қолган жой, очиқ жой, оралиқ (матнда); вакант [-(ə)нт] ичи бо'ш, ҳеч нарсаси ё'қ, бо'ш, қ

понуд. от to'лмоқ 1. наполнять; бочкани сувга тўлдирмоқ наполнять бочку водой; эл қозонини то'лдирганни эл то'ydirar посл. (букв. кто наполнит мирской котёл, того мир н