Qidiruv

q. isyonkor.

isyonchi, isyonkor, qoʻzgʻolonchilar..., isyonchilar... мятежный, повстанческий

[in›sɜ:dʒ(ə)nt] 1. a qo'zg'olonchi, isyonchi 2. n. isyonkor; qo'zg'olon (isyon) qatnashchisi

/insə'rekʃn/ n [C,U] isyon, g'alayon, qo'zg'olon - insurrectionist n [C] isyonkor, g'alayonchi, qo'zg'olon qatnashchisi

/in'sə:dʒənt/ adj isyonchi, isyonkor, isyon ko'taruvchi - insurgent n [C] isyonchi, g'alayonchi, qo'zg'olon qatnashchisi

1. n isyon, qo'zg'olon, g'alayon 2. v isyon (qo'zg'olon, g'alayon) ko'tarmoq; riotous [-əs] 1) isyonkor 2) fe'li tez, battol, to'polonchi

isyonchi ayn. Isyonkor 1. Toshkandning Qoʻqonga qarshi isyon qilgan zamonida, isyonchilardan biri Yusuf hojidek bir kimsaning oʻz oʻgʻlini Margʻilonga yuborib, bunda ham

osiy ayn. Gunohkor 1. Osiy banda. Kimda-kim xudoning osiy bandasi.: betavfiq Avaz Oʻtar oʻgʻlining doʻkoniga oyoq bossa, soch-soqol oldirsa, imoni kuygay! S. Siyoyev, Ava

kurashchi Kuchi va epchilligini namoyish qilish maqsadida kurash bilan shugʻullanadigan, kurash tushadigan shaxs, sportchi. Ikkovi, goʻyo usta kurashchilarday, bellarini

muvozanat u* — taqqoslash; tenglashtirish; tartibli boshqarish) 1 Jismlarning qarama-qarshi yoʻnalgan teng kuchlar taʼsiridagi tinch, turgʻun holati. Turkun muvozanat (fi

so‘n Yonmay, yorugʻ bermay qoʻymoq; oʻchmoq. Uchqun yilt etib soʻndi. Sharq yulduzi Mushakning koʻk, sariq, qizil shuʼlalari tuproq uyumlarini, choyxona tomlarini uzoq yo