Қидирув

дилдорлик Дилни тортувчанлик, ошиқлик; ёқимлилик. Меҳрибонлик, дилнавозлик. Ўз чодирида нимадир ёзиб ўтирган чол дилдорлик билан [Арслонқулни] қаршилади. Ойбек,

[фɪ'делəтɪ] садоқат, вафо; аниқлик, то'г'рилик

/'лɔɪəлти/ н [К,У] (пл лоялтиес) содиқлик, вафодорлик, садоқатлиилик, садоқат, вафо

содиқлик, вафодорлик, садоқат, вафо; тўғрилик, содиқ туриш, одоб сақлаш верность; лояльность

ваъдасиз Ваъдасида, лафзида турмайдиган; субути ёʻқ, субуциз. Ваъдасиз одам. Ваъдага вафо —марднинг иши, ваъдасиз — субуциз киши. Мақол

нисор айн. Қурбон. Ёрингга эй нигор вафо қил, Жонингни эт нисор вафо қил. Ё. Мирзо айн. Чочиқ ИИ 2. Ташаккур билдириб наққошингизга, Нисор эцам бу зарни бошингизг

борингки крш с. Хуллас, қисқаси. Боғда олма, узум борингки, ёʻқ нарсанинг ўзи ёʻқ. Бегим сизда виждон, инсоф, ваъда, вафо, яхшиликни билиш, борингки, одамгарчили

жабр-жафо Ортиқ даражадаги жабр, қаттиқ жафо, зулм. Чин ёр бўлса қилар вафо, Номард қилар жабр-у жафо. Гулихиромон Урушнинг бутун жабр-у жафоси эл-улуснинг бошига ту

[а.] вафо– верность – корректнесс. Ваф-ул киšикä киšилик баšï – Инсонларга одамгарчилик қилишнинг асоси–вафо(дир) – Верность для человека–начало человеческого – Лоялтй

/'феıθфл/ адж 1 содиқ, садоқатли, вафодор Тҳе оппосите ис унфаитҳфуллй. 2 аниқ, ишончли, фактга асосланган - фаитҳфуллй /-фəли/ адв Ёур фаитҳфуллй ис усед то энд форма

бегумон Гумонсиз, шак-шубҳасиз; бирор фикр, нарса-ҳодисага шубҳаланмай ишонишни англатади. Бегумон билдим, Ҳабибий, бор экан меҳр-у вафо. Ҳабибий Ўйлаб, гумонсираб

[а.] жабр, жафо – мучение – тормент. Вафа қаҳти болдï žафа толдï дуня – Вафо қаҳат бўлди, дунё жафоларга тўлди – Скуден стал верностью мир, наполнился вероломством –

[а.] оз, кам, қаҳат, сийрак – скудный, редкий – фев. Вафа қаҳти болдï ғафа толдï дуня – Вафо қаҳат бўлди, дунё жафоларга тўлди – Скуден стал верностью мир, наполнился

панд бер Алдамоқ, аврамоқ, лақиллатмоқ, алдаб зиён келтирмоқ, фириб бермоқ. Вафо бўлмас хоиннинг севгисида ҳеч! Панд беради бир куни: хоҳ эрта, хоҳ кеч. Шуҳрат, Шин

субуциз Субутини ёʻқотган, ишониб бўлмайдиган; тайини, бурди ёʻқ, бетайин, бурдсиз. Ваъдага вафо — марднинг иши, Ваъдасиз — субуциз киши. Мақол Олимжон — содда ва

фосиқ эск. кт. Бузуқ, гуноҳ, ҳаром ишлар билан шуғулланувчи, ёмон ёʻлга юрувчи; ахлоқсиз. Фосиқдан ҳаё тилама, золимдан — вафо. Мақол Ва уларнинг юракларида Ға

сабот Ўз сўзида, фикрида мустаҳкам туришлик; матонат, чидам, бардош; букилмас ирода; қатъийлик. Мард кишига ярашар Аҳдга вафо ва сабот. М. Шайхзода Сабот ва мато

1. мука, мучение, страдание; jafo chekmagan, safo qadrin bilmas посл. кто не испытал горечь мук, тот не познает сладость блаженства; yaxshidan – vafo, yomondan – jafo от

анграй Эс-ҳушини ёʻқотгандай, паришонхотирлик билан лоқайд қараб турмоқ. Нега анграйиб турибсан? Пул ёʻқ. Аммо пул ёʻқ деб анграйиб турилса, ҳовли қўлдан кетади. А.

1) ишонч, э'тиқод 2) дин 3) садоқат, вафо; то'г'рилик, содиқ (ёки холис) туриш, қонун-қоида чегарасидан чиқмаслик; одоб сақлаш 4) ва'да; бреак фаитҳ ва'дани бажарм