Қидирув

уятчан, тортинчоқ

тортинчоқ, уятчан

табиатан уятчан бо'лмоқ.

уятчан – стыдливый – шй.

уятчан, тортинчоқ, иболи - койлй адв

уятчан, тортинчоқ, иболи застенчивый

камсуқум, камтарин, уятчан скромный, застенчивый

['дıфıд(ə)нт] о'зига ишонмаган, уятчан, тортинчоқ; иболи

1) уятчан, тортинчоқ; иболи; 2) жур'ациз, юраксиз, қо'рқоқ

қисинқи шв. Сиқиқ, танг, қисиқ. Қисинқи кўзлар. кўчма Тортинчоқ, уятчан. Қисинқи бола.

1. а тортинчоқ, уятчан 2. в сакраб кетмоқ, сапчиб қочмоқ, четга қочиб кетмоқ (от ҳақида)

[дı'мжуə] 1) камтар, камсуқум, оддий, сипо; камтарин; о'зини тута биладиган, вазмин, ог'ир, босиқ 2) ёлг'ондакам уятчан

хуштабиатли айн. Хуштабиат. Неъматжон хуштабиатли, уятчан бир йигит бўлиб, одамлар билан ҳам жуда одобли, бир маромда сўзлашарди. Ж. Шарипов, Саодат

1. тортинчоқ, уятчан; то бе шй а уялмоқ, ийманмоқ, тортинмоқ; 2. (ҳайвонлар ҳақида) қўрқоқ, ҳуркадиган, ҳуркак, эҳтиёткор 1. ро́бкий, засте́нчивый; то бе шй а сте

[ʃеıм] 1. н 1) ор, номус, уят, шарм; фор шаме! уят!; шаме он ёу! уят эмасми! 2) шармандалик 2. в 1) уятга қолдирмоқ, қизартирмоқ; изза (о'сал) қилмоқ 2) шарсанд

тортинчоқ Бошқалардан уялиб, ийманиб, ўзини тортиб турадиган, шундай ҳис-туйғуси кучли; уятчан. Тортинчоқ одам. Ёнма-ён пахта тераётиб, у ёқ-бу ёқдан гапир

/ʃаɪ/ адж (шер; шест) уятчан, тортинчоқ, иболи - шй в [И] (прес парт шйинг; 3рд перс синг прес шиес; пт пп шиед) (отларга нисбатан) бирдан тисланмоқ, сапчиб к

тақлидан Ўзгага ўхшаб ёки ўхшатиб, тақлид қилиб, тақлид тарзида. Бу одам аввал уятчан қизларга тақлидан ноз қилиб, кейин ҳалиги беқасам тўн кийган жувонга тақлид

маром Бирор иш, фаолият ёки жараённинг меъёрий ўлчови; меъёр. Иш маромга келди. Саҳар турдик, кеч ётдик, жон койитдик, ҳар бир ишни маромида қилдик. Газетадан

буқа Бичилмаган эркак қорамол. Буқа шохидан илинар, Одам — тилидан. Мақол Ҳар куни бир нағма кўрсатадиган буқамиздан хавотирланиб, пода олдига илгарироқ чиқиб турмоқ