Qidiruv

qochoq, qochqin

1. беженец; 2. см. qochqin.

qochoq, qochqin, muhojir | беженец, эмигрант

/ˈfjuːdʒətɪv/ n [C] qochoq, qochqin, dezertir

1. n boshpana; to take refug boshpana topmoq 2. v 1) boshpana bermoq 2) boshpana topmoq, yashirinmoq; refugee [,refju'dʒi:] 1) muhojir 2) qochoq, qochqin

qochqin, qochuvchi – беглец – refugee. Küräk-mä idimdin kürämiš otun – Men qochuvchiman, gunohim sabab Egamdan qochmoqdaman – Я беглец, бежавший от моего господина (бога)

vatangado Vatandan kechib, qochib, oʻzga ellarda darbadar yuruvchi; qochqin. Vatangado boʻlguncha, kafangado boʻl. Maqol Ajab hol! Hatto bir siqim tuproq ham vatangadonin

noib tar. Oʻrta asrlarda musulmon davlatlarida tobe oʻlka yoki viloyat hokimi, oliy hukmdorning shu yerdagi vakili, oʻrinbosari. Noib unga ishonib topshirilgan hududning

qochoq (odatda koʻplik shaklida — qochoqlar) Biror falokat, sabab tufayli oʻz joyi, vatanini tashlab qochib, oʻzga joy, yurtda kezuvchi, boʻluvchi shaxs(lar). Afgʻoniston