Qidiruv

['kʌlpəbl] jinoiy; aybli, yoziqli, aybdor; culprit [-rɪt] aybdor; jinoyatchi

ko‘tohlik Koʻtoh holatlilik; kaltalik, qisqalik. shv. Aybli ish, gunoh ish. Achchigʻlanib, polvon necha soʻz aytdi, Soʻragan kishilar uyalib qaytdi, Viz bilmaymiz: nima k

1. v [kənˈvıkt] 1) yur. aybli topmoq; jazoga hukm qilmoq 2) aybini (basharasini va h. k.) ochmoq, oshkor (fosh) qilmoq, ochib tashlamoq 2. n jazo-ga hukm etilgan kishi; k

osiy ayn. Gunohkor 1. Osiy banda. Kimda-kim xudoning osiy bandasi.: betavfiq Avaz Oʻtar oʻgʻlining doʻkoniga oyoq bossa, soch-soqol oldirsa, imoni kuygay! S. Siyoyev, Ava

qisman Maʼlum bir qismi boʻyicha, bir jihatdan; toʻla holda emas; maʼlum darajada. Fikringizga qisman qoʻshilaman. Gapingiz qisman toʻgʻri. Quyoshning qisman tutilishi. M

aybdor ot Ayb ish qilgan kishi; gunohkor. Ota Bolalari oldida aybdordek, hoʻl oʻtin vishillab sasiyotgan oʻchoqqa tikiladi. P. Tursun, Oʻqituvchi ot huq. Jinoiy ish qilga

aybla Aybli deb topmoq, ayb qoʻymoq. Birov u dedi, birov bu dedi, kim kelinni aybladi, kim — kuyovni. Gazetadan [Tantiboyvachcha] Qizni olib qochganda, ehtiyotsizlikda, b

kamsit Qadr-qiymatini pastga tushirmoq; past, arzimas, aybli qilib koʻrsatmoq, yerga urmoq. Birovni ikkinchi bir odam oldida har xil mazax gaplar bilan kamsitish uning [A

hovliqma Ish-harakatda oʻylamasdan, oʻta shoshma-shosharlik qiladigan, hovliqaveradigan. Mirsaid akaning oʻgʻli yengil tabiat, hovliqma, asabiy bir yigit edi. M. Osim, Aj

ayb Rasm-qoidaga yoki odob-axloq meʼyorlariga xilof ish, xatti-harakat; gunoh. Oʻz aybiga iqror boʻlmoq. Aybini boʻyniga qoʻymoq. Aybini yashirgan oʻngmas. Maqol U Oyqizn

yig‘ishtir Yoyiq, chochiq narsalarni bir joyga toʻplamoq; yigʻmoq. Baʼzilar zinalarga sochilib qolgan gʻisht boʻlaklarini, kesaklarni darhol yigʻishtirib olib tashlardila

og‘ir Vazni katta boʻlgan, tosh bosadigan; vaznli, vazmin. Ogʻir yuk. Ogʻir ot. Yuki ogʻir arava. Ogʻir vaznli kurashchi. Oltin kumushdan ogʻir. Ogʻir toshni suv eltmas M