Поиск

ж 1. epika (epik asarlar majmui); 2. то же, что эпос.

ДОСТОН, ҚАСИДА, ЭПОС Yiğitlerden ve yiğitliklerden bahseden (destan, şiir)

поэма, эпос poem, epic poem, epos daston (poème épique) قَصِيدَةٌ (قَصَائِدُ)

(гр. genesis — туғилиш, пайдо бўлиш сўзидан) — генезис. Бирор воқеа, ҳодиса ёки нарсанинг пайдо бўлиш, вужудга келиш негизи. Табиатда бўлганидек, адабиётда ҳам ҳар бир об

— эпик адабиёт хиллари. Одатда, эпик адабиёт дейилганда, адабиётнинг бир тури — эпик тур тушунилади ва унга роман, повесть, қисса, ҳикоя, очерк, эпос, эртак каби жанрлар

(гр. hyperbole — муболаға сўзидан) — муболаға, гипербола. У ёки бу нарса, хусусият, воқеа ва белгини ўта кучайтириб, орттириб тасвирлаш воситаси. Муболаға воситасида ижод

(финча runo — қўшиқ сўзидан) — рунлар. Карел-фин халқларининг эпик қўшиқлари бўлиб, уларда афсонавий баҳодирларнинг қаҳрамонликлари куйланади. Рунлардан иборат тўпламлард

(гр. hexametros — олти ўлчовлик сўзидан) — гекзаметр. Олти стопали (қ. Стопа) дактилдан иборат метрик (қ. Стихосложение) шеър тури. Бешинчи стопадан ташқари ҳамма стопала

(гр. lyircos — лира жўрлигида айтиладиган сўзидан) — лирика. Бадиий адабиётдаги уч асосий турнинг бири. Лирикада эпик ва драматик турлардан фарқли ўлароқ, воқелик шахснин

былина. IX—XIII асрларда рус халқининг дунёқараши, орзу-истакларининг ифодаси сифатида юзага келган эпик характердаги қаҳрамонлик қўшиқлари. Билиналарда тарихий, реал обр

(гр. drama ҳаракат сўзидан) — драма. Драматик турга мансуб жанрлардан бири. Драманинг ўзига хос хусусиятларидан бири унинг саҳнада ижро этилишидир. Драматик асар саҳнада