Qidiruv

танқидий реализм.

realizm, amaliylik реализм

— ижодий метод ёки бадиий метод. Ёзувчининг ҳаётий фактларни танлаш, умумлаштириш, баҳолаш ва бадиий образларда акс эттиришда қўллаган асосий принциплари (қ. Романтизм, Р

passage, shift, crossing, march; иктисоднинг жадал ривожланишга утиши transition to intensive economic development; реализм сиёсатига утиш transition to a policy of reali

(лат. humanus — инсоний сўзидан) — гуманизм, инсонпарварлик. Адабиётга хос хусусиятлардан бири. Гуманизм адабиётнинг етакчи, бош омили бўлса, шу адабиётнинг ижтимоий қимм

— романтика. Юксак орзу ва истак, ҳаётбахшлик каби маъноларда қўлланувчи тушунча бўлиб, бадиий асарда тасвирланган кўтаринки ҳаётий воқелик, қаҳрамонлик ҳам мазкур термин

— баллада. Лирик поэзиянинг эпик характердаги жанрларидан бири. Баллада — кичик сюжетли шеърдан иборат бўлиб, унда воқеа билан бирга шоирнинг ҳис-туйғулари ҳам акс этади.

(лат. pastoralis — чўпонга алоқадор сўзидан) — пастораль. XIV—XVIII асрларда Европада кенг тарқалган адабий жанрлардан бири бўлиб, ўз характери жиҳатидан буколика поэзияс

Терминлар таржимаси. Тилдаги терминлар (махсус (илмий, техникавий) тилдаги сўз ва бирикмалар) махсус тушунчаларни аниқ ифодалаш учун яратилади ёки бошқа тилдан ўзлаштирил

( лат. classicus — намунавий сўзидан) — классик. Кенг маънода адабиёт, санъат ва фаннинг турли соҳаларидаги энг атоқли намояндалари ижоди маълум бир халқнинг миллий мадан

(гр. satira — турли, аралаш сўзидан) — сатира, ҳажв. Ижтимоий ҳаётдаги нуқсонларни, айрим шахс ёхуд социал гуруҳларга хос камчиликларни қаттиқ масхаралаб, танқидий руҳ би

(фр. avantgarde — илғор отряд сўзидан) — авангардизм. ХХ аср санъати ва адабиётидаги «сўл оқим»ларни ифодалайди. Германиядаги экспрессионизм, Чехословакиядаги поэтизм ава

— ижодий метод. Адабиёт ва санъатнинг бирор тарихий тараққиёт босқичида бадиий ижодга хос бир-бири билан узвий боғлиқ бўлган бир қанча барқарор хусусиятлари, асосий восит

— ижобий қаҳрамон. Адабиётнинг тарбиявий, эстетик аҳамиятини белгиловчи муҳим белгилардан бири. Маълумки, адабиётда ҳар бир ҳаётий воқелик у ёки бу давр ижтимоий идеаллар

— формал мактаб. Адабиёт ва санъатни ўрганишдаги субъектив-идеалистик оқим. Формал мактаб XIX асрнинг охирида юзага келиб, асримизнинг 10—20- йилларида тўлиқ шаклланди. У

— адабий таъсир. Бир ёки бир неча гуруҳ бадиий ҳодисаларининг бошқа бир ёки бир неча гуруҳ бадиий ҳодисаларга бўлган таъсирининг турли кўринишлари. Адабий таъсир жуда кат

— адабиётнинг халқчиллиги. Санъат ва адабиёт асарларининг жамият аъзоларининг кенг доиралари маънавий манфаатлари ва маданий анъаналари билан, унинг демократик қатлами ид

open-door policy; пайт пойлаш (кулай фурсат) сиёсати temporizing policy (policy of wait-and-see, sit-on-the-fence policy); принципиал сиёсат principled policy; протекцион